logo

Mind your step

Sinds eind jaren zestig bestaat hij al, de loopband. Een uitstekend middel op al je frustraties op los te laten, maar als echte hardloper gebruik je hem (bijna) NOOIT.

mind your step

Zo schreef ik nog een blog over mijn stoere hardloopgedrag in de sneeuw en zo was ik te vinden op de loopband van de sportschool. Ik heb mezelf hiermee voor lul gezet. Nu zitten jullie natuurlijk op het puntje van je stoel. Maar dat deert me niet. Het gebeurt me namelijk vrij vaak, mezelf bijzonder voor paal zetten.

Ik deelde mijn lief en twee vriendinnetjes mee dat het op dit moment echt niet verantwoord was om buiten te lopen. Al die sneeuw en ijzel dat vraagt gewoon om ongelukken. Ze waren het alle drie met mij eens. Toch stond er een run van 25K het programma. Niet voor iedereen, nee alleen voor mij. De rest loop namelijk af en toe of gewoon niet. Gelukkig had ik de oplossing gevonden, we zouden met z’n allen een dagkaart kopen bij de sportschool en dan vooral gezellig socializen. Zo kon ik mijn 25K lopen en deed de rest ook iets gezelligs. En mijn enthousiasme is besmettelijk dus binnen een uur stonden we alle vier op een loopband in de sportschool.

Toen ik links keek zag ik de ene vriendin driftig aan het rode touwtje trekken en rechts was een vriendin bezig zo nonchalant en fabulous mogelijk over de loopband te paraderen. En vriendlief, die liep de benen uit zijn lijf. Zelf had ik het apparaat nog niet aan de praat gekregen. Verveeld keek ik om mij heen met één oog op het scherm gericht. Hoe gaat dit ding aan! Het apparaat van de linke vriendin had ook rare kuren. Gelukkig, we zaten in hetzelfde schuitje. Vriendin rechts keek mij vragend aan en riep: “Gewoon op het knopje drukken!” En warempel, ik drukte en de band kwam in beweging. Vriendin links deed hetzelfde, maar trok van schrik weer aan het rode touwtje. Ondertussen hadden alle mensen die op de andere loopbanden met de ziel onder hun arm liepen moeite om hun lach in te houden. Ik keek ze één voor één aan en zei bij de laatste: “ Dit is echt niet grappig hoor als je dat soms denkt, ik moet namelijk nog 25K.” Waarom heeft nooit iemand mij laten weten wat een fantasieloos ding een loopband kan zijn? Na 5K werd ik in de steek gelaten door mijn vrienden. En ze wenste mij nog veel succes met de komende 20K. Ze zouden wel wachten met het avondeten, maar hielden de loopband voor gezien. Wat een schatten.

Ik had het zwaar, ontiegelijk zwaar. Waar was ik aan begonnen? Heel deze loopstijl was totaal anders. Spieren die ik normaal niet voelde begonnen ineens enorm te trekken in mijn benen en billen. Een beetje naar link of rechts uitwijken was er tijdens deze run niet bij. Het was één rechte eenzame weg.

Op een lopende band raakt je hiel de band en beweegt je voet onder je lichaam naar achteren. Ben je buiten dan raakt je hiel de grond en beweeg je zelf je lichaam naar voren. Dit betekent dat de band een deel van het werk overneemt, je hoeft je lichaam niet naar voren te bewegen maar de band zorgt ervoor dat je voet automatisch naar achter beweegt. Het resultaat is dat je beenzwaai kleiner is en je heft ook iets meer naar voren. De contacttijd tussen je schoen en band is korter dan op de grond. Ik kon er maar moeilijk een balans in vinden en had het gevoel dat ik niet vooruit kwam, wat eigenlijk ook nog zo is ook. Ik had ondertussen al bijna bij Delft kunnen zijn!

Ik ben niet 100% overtuigd. Na 19K gaf ik het op. De onvermoeibare waarschuwingen bij de loopbanden op Schiphol zijn niets vergeleken met de loopbanden in de sportschool! “Mind your step”?

Wat zijn jouw ervaringen?

loopband

Liefs,♥
Daphna



4 reacties op “Mind your step”

  1. jesdiny zegt:

    Nou ik vind dat je het alsnog lang hebt volgehouden hoor!

  2. Ivette zegt:

    Super knap dat je het 19 km hebt volgehouden op de loopband :D!! Na max. 5 km houd ik het altijd voor gezien, oersaai!!

Geef een reactie

Lees ook..

vlag halfstok

MH17